Ne kadar rahatsız edici bir kelimedir. İnsanı sıkar, boğar, sinirlendirir, zaman zaman umutsuzluğa düşürür. Kısacası hiç kimse beklemekten hoşlanmaz, beklediği ne olursa olsun… Bir de zamanı belli olan ama beklemek zorunda olduğun bir şey varsa zordur acı verir ve günler geçmez. Hele beklediğin şeye kavuşacağın zaman yaklaştıkça heyecanlanırsın, yüreğinin ortasında kocaman bir şey her nefes aldığında içini titretir, hayallerin kavuşma anına kilitlenir kalır. Baktığında gördüğün, işittiğin her şey seni ona götürür. Zaman geçmez, günler durur. Hüzün, sevinç, yüreğinin atması her şey değişir. İşte o an geldiğinde geçmişte yaşadıklarını kavuşma anında unutursun. Sahip olduğun her ne ise değdi dersin…

Bu satırları yazmak için çok uzun yıllar bekledim, biriktirdim. Karar verdikten sonra bir süre daha bekledim. Daha çok değsin, anlamı daha büyük olsun diye. Öyle bir zamanda olsun ki hasret ve özlemle beklediğim, kavuştuğum da bana dünyanın en güzel duygusunu yaşattığı gün olsun istedim…

‘’Yolu Sevgi’den Geçenler’’  adlı kitabım bir hayaldi. Şimdilerde o hayali gerçekleştirmiş olmanın verdiği huzuru yaşıyor, yazdığım her cümlenin beni anlattığını düşünüyorum. Beni tanıyanlar hiç şaşırmadıklarını, tanımayanlar ise nasıl bir kişiliğe sahip  olduğumu anladıklarını ifade ediyorlar geri bildirimlerinde. Son derece doğal yaşanmışlıkları içtenlikle yazmaya çalıştım dilim döndüğünce ve amatörce. İstediğim tek şey benim cümlelerim olsun. Ticari bir amaç gütmeden beni ve duygularımı anlatsın. Beni derken yüreğimde ki sevgiyi, kadınlığımı, anneliğimi, hislerimi ve daha birçok şeyi… Okuyanlar kendilerinden bir şeyler bulsun. Yıllarca içimde yazma isteğimi tetikleyen, yaptığım işin bir uzantısı olan “Gelin Danışmanlığı” oldu. “Günümüzde ikili ilişkilerin yozlaştığı bir dönemde evliliği ne güzel ve özel anlatmış ve özendirmişsiniz” diye bir yorum geldi hiç tanımadığım, yüreği güzel bir insandan. Mutlu oldum. Yıllardır birçok çiftin en özel ve en anlamlı gününe ortak oluyor danışmanları olarak onları hazırlıyorum. Çok farklı duyguları birlikte yaşıyor ve paylaşıyoruz.

İstedim ki; sevgiyi, aşkı, özlemi, kavuşmaları anlatan hikayeler sadece bende kalmasın. Satırlarımı okudukça herkes kendi hikayesini hatırlasın. Yıllar öncesine gitsin veya yanındaki insanın gözlerinin içine daha sıcak daha sevgi dolu baksın. Sevgisine, sevenine, aşkına sahip çıksın. Yine istedim ki; kitabıma konu olan canlı kahramanlar bizzat duygularını kendileri yazsın, aşklarını ölümsüzleştirsin. İleride çocuklarına gösterecekleri bir hatıraları olsun.

Yolu Sevgi’den Geçen, Yüreğime Yüreği İle Gelen Herkese Selam Olsun…

Nice aşklar yaşanmış diye.

Destanlaşan, dilden dile dolaşan.

Ve sonuna dek yaşayacak olan.

Sonra

Sen çıktın karşıma!

Sevdim seni…

#3vaktekadar dedik ve artık sonuna geldik. Bu bir son durak değil, bu bir yeniden başlangıç. Hayalin gerçeğe dönüştüğü yerde daha büyük hayallerin ilk adımı. Yolu Sevgi’den Geçenler için tarifi imkansız, değeri ise paha biçilemez bir anı.

Yüreğime yüreği ile gelenler… Hepinize sonsuz teşekkürler!

Biraz geç kalmış olsam da artık benimde bir blogum var.

Sadece işimle ilgili değil, ne düşünüyor ve ne hissediyorsam özgürce yazacağım…

Hayatım boyunca paylaşmayı ilke edinmiş biri olduğum için bana iyi geleceğini düşünüyorum.

Bir şeyler ispatlama derdinde olmadan ve nasıl yorumlanacağını düşünmeden keyif almak için yazacağım.

Ara sıra yazdıklarımla, duygu ve hissettiklerimle, belki de hiç tanımadığım bir insanla aynı duyguyu paylaşıp aynı dili konuşmanın keyfini yaşayacağım.

Kısacası kendimi frenlemeyeceğim. Kasmayacağım…

Neysem oyum zaten.

Yüreğimden geçen, dilimdedir!

Her eğitimimde ve söyleşimde çok sık tekrarladığım bir selamım veya vedam vardır;

“Yüreğimi ardına kadar açarım. Yüreğime yüreği ile geleni severim.”.

Şimdilik bu bir selam olsun.

Buyrun; yüreğimi açtım.

Gelene hoş gelmiş…

Gidene uğurlar olsun.