Ne kadar rahatsız edici bir kelimedir. İnsanı sıkar, boğar, sinirlendirir, zaman zaman umutsuzluğa düşürür. Kısacası hiç kimse beklemekten hoşlanmaz, beklediği ne olursa olsun… Bir de zamanı belli olan ama beklemek zorunda olduğun bir şey varsa zordur acı verir ve günler geçmez. Hele beklediğin şeye kavuşacağın zaman yaklaştıkça heyecanlanırsın, yüreğinin ortasında kocaman bir şey her nefes aldığında içini titretir, hayallerin kavuşma anına kilitlenir kalır. Baktığında gördüğün, işittiğin her şey seni ona götürür. Zaman geçmez, günler durur. Hüzün, sevinç, yüreğinin atması her şey değişir. İşte o an geldiğinde geçmişte yaşadıklarını kavuşma anında unutursun. Sahip olduğun her ne ise değdi dersin…

Bu satırları yazmak için çok uzun yıllar bekledim, biriktirdim. Karar verdikten sonra bir süre daha bekledim. Daha çok değsin, anlamı daha büyük olsun diye. Öyle bir zamanda olsun ki hasret ve özlemle beklediğim, kavuştuğum da bana dünyanın en güzel duygusunu yaşattığı gün olsun istedim…

‘’Yolu Sevgi’den Geçenler’’  adlı kitabım bir hayaldi. Şimdilerde o hayali gerçekleştirmiş olmanın verdiği huzuru yaşıyor, yazdığım her cümlenin beni anlattığını düşünüyorum. Beni tanıyanlar hiç şaşırmadıklarını, tanımayanlar ise nasıl bir kişiliğe sahip  olduğumu anladıklarını ifade ediyorlar geri bildirimlerinde. Son derece doğal yaşanmışlıkları içtenlikle yazmaya çalıştım dilim döndüğünce ve amatörce. İstediğim tek şey benim cümlelerim olsun. Ticari bir amaç gütmeden beni ve duygularımı anlatsın. Beni derken yüreğimde ki sevgiyi, kadınlığımı, anneliğimi, hislerimi ve daha birçok şeyi… Okuyanlar kendilerinden bir şeyler bulsun. Yıllarca içimde yazma isteğimi tetikleyen, yaptığım işin bir uzantısı olan “Gelin Danışmanlığı” oldu. “Günümüzde ikili ilişkilerin yozlaştığı bir dönemde evliliği ne güzel ve özel anlatmış ve özendirmişsiniz” diye bir yorum geldi hiç tanımadığım, yüreği güzel bir insandan. Mutlu oldum. Yıllardır birçok çiftin en özel ve en anlamlı gününe ortak oluyor danışmanları olarak onları hazırlıyorum. Çok farklı duyguları birlikte yaşıyor ve paylaşıyoruz.

İstedim ki; sevgiyi, aşkı, özlemi, kavuşmaları anlatan hikayeler sadece bende kalmasın. Satırlarımı okudukça herkes kendi hikayesini hatırlasın. Yıllar öncesine gitsin veya yanındaki insanın gözlerinin içine daha sıcak daha sevgi dolu baksın. Sevgisine, sevenine, aşkına sahip çıksın. Yine istedim ki; kitabıma konu olan canlı kahramanlar bizzat duygularını kendileri yazsın, aşklarını ölümsüzleştirsin. İleride çocuklarına gösterecekleri bir hatıraları olsun.

Yolu Sevgi’den Geçen, Yüreğime Yüreği İle Gelen Herkese Selam Olsun…

Nice aşklar yaşanmış diye.

Destanlaşan, dilden dile dolaşan.

Ve sonuna dek yaşayacak olan.

Sonra

Sen çıktın karşıma!

Sevdim seni…

#3vaktekadar dedik ve artık sonuna geldik. Bu bir son durak değil, bu bir yeniden başlangıç. Hayalin gerçeğe dönüştüğü yerde daha büyük hayallerin ilk adımı. Yolu Sevgi’den Geçenler için tarifi imkansız, değeri ise paha biçilemez bir anı.

Yüreğime yüreği ile gelenler… Hepinize sonsuz teşekkürler!

Görecek

Hissedecek

Kendini bulacak

Benimseyecek

Vazgeçemeyecek

ve hatta AŞIK OLACAKSIN!

#3vaktekadar

İlk sene; birinci yaşımızı kutlamanın verdiği inanılmaz heyecanla, ilk mumumuzu siz değerli dostlarımızla birlikte üflemiştik.

İkinci sene; “Ankara’da İlk ve Tek” sloganımızdan asla ödün vermeden büyüttüğümüz ailemiz ile birlikte sayısız anımızı yine hep birlikte kutlamıştık.

Bu sene üçüncü yaş günümüzü kutlamaya hazırlanırken aslında 1 Nisan‘ın hepimiz için gelenekselleştiğini hissetmenin haklı gururunu yaşadık.

Hiçbir şekilde 3. yaşımız ile ilgili bir paylaşımda bulunmamamıza rağmen, sizlerden gelen kutlama telefonları ve mesajları sayesinde ne kadar mutlu olduğumuzu kelimeler ile ifade etmekte zorlanıyoruz.

Peki ama neden bu sene 1 Nisan‘da sessiz kalmayı tercih ettik?

Yazımızın başlığında da dediğimiz gibi “Sessizliğimizi bozmamıza az kaldı!”.

3 vakte kadar; şimdiye kadar ki en büyük kutlamamız ile birlikte sizlerin karşısına çıkacağız.

3 vakte kadar; hayallerimizi süsleyen projemizi sizlere sunacağız.

3 vakte kadar; en büyük sürprizimizi yapacağız.

3 vakte kadar; ailemizin ne kadar büyüdüğünü kanıtlayacağız.

#3vaktekadar

DÜNYADAKİ DEĞİŞİME AYAK UYDURMAK İÇİN KENDİNİZE İZİN VERİN. CESARETLİ OLUN.

İnsanlar siz ağzınızı bile açmadan, sizinle ilgili en az 10 farklı konuda yorum yapabiliyorlar. Yaş, eğitim, kültür, sosyal statü, güvenilirlik, profesyonellik, ekonomik güç vs. Görüntünüz ile yaptığınız işi desteklemiyorsanız, inandırıcılık konusunda problem yaşarsınız. Fırsatları etkin bir şekilde değerlendiremezsiniz. Hak ettiğiniz konuma aradan yıllar geçtikten sonra kavuşmak istemiyorsanız, imajınızı yenilemeli, yönetmeli ve güncellemelisiniz. İnsanlar genel izlenimlerini ilk saniyeler içerisinde edinirler gerçeği ile yola çıkarsak görüntü en belirleyici imaj unsurudur. Doğruluk oranı %68-80 arasındadır ve son derece önemlidir. İmaj demek; saç, baş, kılık, kıyafet, görünüm demek değildir. Önemli olan o görünümün altından çıkacak farklı değerlerdir. İletişim tarzı, beden dili, hitap yeteneği, sesi etkili ve doğru kullanabilme kabiliyeti, profesyonellik, etik değerler, kullanılan renkler, yaşam alanındaki düzen, kullanılan objeler ve daha birçok şey imajınızın birer parçasıdır ve bütün halinde imajınızı oluşturur. Amaç; imaj kavramını en doğru ve anlaşılır şekilde anlatıp, profesyonel ve sosyal yaşamınıza kanalize etmenizi sağlamaktır. Her insan belli bir potansiyel ile doğar, önemli olan o potansiyeli en iyi şekilde kullanmak, içerisindeki gücü dışarı çıkarmak, çekici ve güzel yönlerini vurgulayarak görünür kılmaktır. Bu durum size başarıyı getirecektir.

İnsanlar üzerinde bıraktığınız ilk izlenim ne?

Sizi nasıl bilirler?

Size güvenirler mi?

Sizinle iş yaparlar mı?

Nasıl algılanıyorsunuz veya nasıl algılanmak istiyorsunuz?

Kıyafetleriniz, duruşunuz ve davranışlarınızla vermek istediğiniz mesajları verebiliyor musunuz?

Her saniye gelişen ve değişen bir dünyada yaşıyorken; kullandığınız dili değiştirin. Sizin için artı değer yaratmayacak işlere ve fikirlere zaman harcamayın. Yeniliklere ve kendini geliştirmeye açık olun. Size yeni fikirler verebilecek, size cesaret katacak danışmanlar ile çalışın. Danışın. Dinleyin. Danışmak demek dinlemek demektir. Danışmayı zafiyet zannedenlerin sayısı o kadar fazla ki… Danışmanlar; bilgiye ve hedefe daha hızlı ve kolay ulaşmanıza yardımcı olur. Herkesin ulaşabileceği bilgiden çok daha fazlasını görebilmek ve anlayabilmek için danışmanınızdan sonuna kadar faydalanın. Danışmanların istediği her şeyi yapmak zorunda değilsiniz ancak ben biliyorum demeyi bırakıp onları dikkatle dinleyin. Danışmanın size sunduğu fikirleri ve sizin hayatınıza dahil etmeye çalıştığı yenilikleri benimseyin ve uygulamaya çalışın. Danışmanınız ile birlikte gelecek senaryoları hazırlayın, kişisel stratejilerinizi belirleyin. Sizi farklılaştırmak için iyi bir rüzgar yakalayan danışmanınıza işini öğretmeye çalışmak yerine ona ayak uydurma gayreti içine girin. Eğer bu çabanıza rağmen daha iyisini bildiğinizi düşünüyorsanız, doğru danışman ile çalışmıyorsunuz demektir. Amacınız kendini bir şey sanan ama dünyadan haberi olmayan bir danışmanla çalışmak değil yeni ufuklar kazanmak ve değer geliştirmektir. Eğer danışmanınız sizi daha cesur olmaya ve yeni fikirlere itmiyorsa siz onu hayatınızın dışına itin… 

Yarın anneler günü…

Ne yazılır ki?

Nasıl anlatılır ki?

Cümleler yeter mi?

Yapı olarak yüreğimde çok yaşar, besler, büyütür ve sevgimi dillendiremem. Hareketlerime çok dökemem ama bilir karşımdaki, sevildiğini anlar işte. Hele ana bilmez mi yavrusunun hissettirmek istediğini? Can anam; benim başım sıkıştığında, canım yandığında “anne neler çektiğimi biliyor musun?” dediğimde sadece “anne olduğunda anlarsın” demişti. Ders niteliğinde miras gibi kalan bu cümle yetti bana, şimdi çocuklarıma sıkıştıkça söylediğim…

Anne kelimesi bir kadına saygı duyulması, önünde eğilinmesi için yeter de artar bile!

Başta beni doğuran annemin ve tüm annelerin önünde saygı ile eğiliyor, minnetle ellerinden öpüyorum…

İçimden yüreğimden geçen çok şey var ama sadece yutkunarak, duygularımı aşağıdaki şiirle paylaşmak istiyorum.

İlk kundağın ben oldum yavrum.

İlk oyuncağın ben oldum.

Acı nedir? Tatlı nedir? Bilmezdin. Dilin damağın ben oldum.

Elinin ermediği, dilinin dönmediği,

Çağlarda yavrum; kolun, kanadın, dilin, dudağın ben oldum.

Bir dediğini iki etmeyim diye;

Öyle çırpındım ki…

Ve seni öyle sevdim, öyle ısındım ki;

Usanmadım, yorulmadım, çekinmedim. 

Gün oldu kırdın, incinmedim.

İlk oyuncağın ben oldum yavrum.

Son oyuncağın ben oldum…

Annen oldum yavrum. 

Annen oldum…

Yüreğine, paylaşımına sağlık ”Arif Nihat Asya” 

Biraz geç kalmış olsam da artık benimde bir blogum var.

Sadece işimle ilgili değil, ne düşünüyor ve ne hissediyorsam özgürce yazacağım…

Hayatım boyunca paylaşmayı ilke edinmiş biri olduğum için bana iyi geleceğini düşünüyorum.

Bir şeyler ispatlama derdinde olmadan ve nasıl yorumlanacağını düşünmeden keyif almak için yazacağım.

Ara sıra yazdıklarımla, duygu ve hissettiklerimle, belki de hiç tanımadığım bir insanla aynı duyguyu paylaşıp aynı dili konuşmanın keyfini yaşayacağım.

Kısacası kendimi frenlemeyeceğim. Kasmayacağım…

Neysem oyum zaten.

Yüreğimden geçen, dilimdedir!

Her eğitimimde ve söyleşimde çok sık tekrarladığım bir selamım veya vedam vardır;

“Yüreğimi ardına kadar açarım. Yüreğime yüreği ile geleni severim.”.

Şimdilik bu bir selam olsun.

Buyrun; yüreğimi açtım.

Gelene hoş gelmiş…

Gidene uğurlar olsun.